De Wereld: Turkse poëzie
19 juni 2025
In de serie De Wereld houdt het PcN op 19 juni een avond over Turkse poëzie. Op het programma staan de dichters Hava Güveli en Nerkiz Sahin uit Gent. De dichters zullen uit eigen werk voordragen en een selectie maken uit de zeer rijke traditie van Turkse poëzie en deze (deels) in twee talen voordragen. De inleiding wordt verzorgd door vertaalster Sytske Sötemann en de muzikale begeleiding door Sabri Yavuz. De avond begint om 19:00 uur en eindigt om 20:30 uur.
Nerkiz Sahin houdt zich vooral bezig met ‘woord en kunst’. Beeldhouwen, schilderen, tekenen en mode hebben een grote invloed op haar werk. Het overgrote deel van haar werk verscheen alleen in het Turks, waaronder haar debuut Çizilmiş hayat (Getekend leven) in 2016 en Hapsedilmiş ruhum (Gevangen ziel). In 2019 debuteerde ze in het Nederlands met Er was mij niets gevraagd, een bundel vol poëzie en mijmeringen. Tevens verscheen in dat jaar, wederom in het Turks, Gölgedeki duygular (Emoties in de schaduw). In 2023 bracht ze de bloemlezingsbundel Terazi (Weegschaal) uit.
Hava Güveli is dichter en docent schrijven. Haar onderwerpen betreffen vaak haar haar kindertijd. Meest voorkomende thema’s zijn herinneringen, loslaten, verbondenheid en eenzaamheid. In het dagelijks leven is ze docent, waarbij ze lichaamsgerichte oefeningen combineert met creatief schrijven.
In Turkije leeft de poëzie onder de mensen. Dichters worden gehoord, gelezen en gezongen. En dichters luisteren. Een 2-talige bloemlezing van Moderne Turkse poëzie is het resultaat van een vertaalproject van de Leidse universiteit, waarvoor veertig belangrijke Turkse dichters van de twintigste eeuw werden vertaald door diverse docenten en (oud-)studenten.
RİNDLERİN ÖLÜMÜ
Hâfız’ın kabri olan bahçede bir gül varmış;
Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle.
Gece, bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış
Eski Şîrâz’ı hayâl ettiren âhengiyle.
Ölüm âsûde bahâr ülkesidir bir rinde;
Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarda tüter.
Ve serin serviler altında kalan kabrinde
Her seher bir gül açar; her gece bir bülbül öter.
© Yahya KEMAL BEYATLI, 1961
Kendi Gök Kubbemiz Yahya Kemal Enstitüsü İstanbul
DOOD DER HEDONISTEN
In de tuin bij het graf van Hafız bevindt zich een roos;
Elke dag weer in de bloei van haar bloedende rood.
Des nachts weent de nachtegaal tot aan ’t ochtendgloren.
Zijn lied verbeeldt het oude Shiraz in intens bekoren.
Voor een hedonist is de dood een land van lente zonder klacht;
Jarenlang drijft en geurt zijn hart als wierook allerwegen.
En op zijn graf door koele cipressen omgeven
Bloeit elke ochtend een roos, zingt een nachtegaal elke nacht.
© Sytske Sötemann, 2004
meer informatie